Werkgebied

Heel Nederland

Bel/app mij

06-30183681

Mail mij

info@mfast.nl

Wie is dylan?

Van cocaïne gebruiker naar paratroeper in het Nederlandse leger. Van PTSS-patiënt naar zelfstandig ondernemer. Dylan heeft het allemaal doorleefd. Een man die aan de ene kant het lijden van het leven kent, maar aan de andere kant ook de hoopvolle kracht om door te gaan. Iets waar hij anderen graag mee helpt.

jonge jaren

Dylan groeide tot zijn 10e jaar zorgeloos op, in een gezin van vijf personen, totdat zijn zus ernstig ziek werd door schizofrenie. Het gezinsleven werd hierdoor radicaal verstoord, waardoor er ook minder naar Dylan werd omgekeken. Tijdens de pubertijd zorgde dit er voor dat hij zich erg ging afzetten en agressief gedrag begon te vertonen. Hij vocht veel op de scholen waar hij opzat, maar ook op straat was hij voor niemand bang. Hij begon drugs te gebruiken en kwam hierdoor meerdere keren in contact met de politie. Dit werd zelfs zo erg dat hij op 15-jarige leeftijd voor de rechter moest verschijnen vanwege een zwaar geweldsdelict. Er hing een gevangenisstraf boven zijn hoofd, maar gelukkig zag de rechter uit wat voor thuissituatie Dylan kwam en legde hij alleen een leerstraf op.

Toen kwam er een moment in zijn leven waarin hij zich realiseerde dat zijn leven volledige in puin lag.

Jammer genoeg hielp dit niet en Dylan begon zelfs met het gebruiken en verkopen van cocaïne. Toen kwam er een moment in zijn leven waarin hij zich realiseerde dat zijn leven volledige in puin lag. Meerdere mensen uit zijn vriendenkring begonnen gek te worden van de drugs, anderen belande erdoor in de gevangenis. Sommige werden zelfs vermoord of stierven door het gebruik van drugs.

Het leger

Op 19-jarige leeftijd besloot Dylan het leger in te gaan. Hij ging direct voor de commando’s en niemand geloofde dat hij door de test zou komen vanwege zijn levensstijl, maar toch lukte het hem. De discipline die hem werd bijgebracht veranderde veel en hij kreeg een her-opvoeding.

Helaas leefde hij in zijn vrije tijd nog steeds in een wereld vol drank, drugs en geweld. Hij werd niet aangemoedigd om zijn best te doen, terwijl dit juist zo belangrijk is om te kunnen veranderen.

Vlak voor het moment dat hij zijn groene baret zou verdienen, kreeg hij te horen dat hij volwassener moest worden. Lichamelijk had hij genoeg kracht maar geestelijk ontbrak dit nog. Hij kreeg het advies om eerst naar de rode baretten te gaan en later terug te komen voor zijn groene baret.

Hij deed de Luchtmobiele opleiding in zes weken en viel positief op. Voor het eerst in zijn leven was Dylan trots op zichzelf, omdat iets had gehaald door een zware prestatie te leveren. Na de opleiding werd hij ingedeeld bij de paratroepers en werd hij opgeleid als pionier, die voorop als de eerste man van de infanterie groep liep. Als snel kwam de eerste uitzending naar Irak. Hier moest hij optreden en handelen in levensgevaarlijke situaties, maar door zijn goede training leeft hij gelukkig nog. Na deze uitzending pakte Dylan zijn oude leven weer op en begon zes maanden lang veel drugs te gebruiken en te verkopen. Tot het moment dat er dagelijks zo veel drugs gebruikt werd en Dylan het uitriep. Door een kracht die in hem kwam lukte het hem radicaal te stoppen met het gebruiken van soft en harddrugs. Hij maakte de moeilijke keuze om zijn vriendengroep achter zich te laten, zodat hij minder snel in de verleiding zou komen om terug te vallen. Hierna viel hij in het leger snel positief op door zijn prestaties, waardoor hij geselecteerd werd voor Schutter Lange Afstand (sniper).  Alleen de beste soldaten mochten deze opleiding doen. Hierna behaalde hij meerdere opleidingen en werd hij nog twee keer naar Afghanistan uitgezonden. Dit waren heftige uitzendingen met meerdere vuurgevechten, aanslagen en waar zelfs een kameraad van Dylan sneuvelde.

Hoe ging het verder?

PTSS

Na 10 jaar diensttijd besloot Dylan dat het tijd was om naar de burgermaatschappij terug te keren om samen met zijn vrouw een gezin te stichten. Hij ging werken als meubelbezorger voor een grote winkelleverancier. Alles leek goed te gaan tot hij lichamelijke klachten begon te krijgen, waarvan de arts zei dat het stress gerelateerd was. Hij kreeg aangepast werk, maar het werd alleen maar moeilijker om het gewone leven vol te houden. Totdat de klachten zo erg werden dat niks hem meer lukte. Aan de buitenkant kon je niets zien, waardoor er veel onbegrip was, met name vanuit de werkgever en dit had ernstige gevolgen. Zo werd hij ineens neergezet als een werkweigeraar en ging hij van “hero naar zero”. Niet veel later werd er bij Dylan PTSS (post traumatische stress stoornis) gediagnosticeerd. Deze diagnose kwam hard aan, want dit had hij nooit verwacht. Hij vond zelf dat hij tot de sterkste behoorde (een mentaliteit uit zijn sniper groep) en nu leefde hij als een kluizenaar, verstopt in zijn huis, met de gordijnen dicht en flink aan de alcohol om de oorlog in zijn hoofd te verdoven. Hij begon aan een zware therapie en alsof het nog niet genoeg was, kreeg zijn vrouw een agressieve vorm van huidkanker, waarna zij ook overspannen raakte.

Hij kreeg last van paniekaanvallen op straat, waardoor hij geen stap meer durfde te zetten. In zijn hoofd beleefde hij keer op keer de nachtelijke hel die oorlog heet. De stress zorgde voor tal van andere klachten waar hij en zijn omgeving continue last van had. Het was te veel zo. Ook omdat de behandelaar vertelde dat dit nooit meer over zou gaan en hij dit voor de rest van mij leven zou hebben.

HET GEVECHT NAAR OVERWINNING

De PTSS eiste een tol voor Dylan en zijn gezin en er leek voor Dylan geen andere uitweg meer dan de dood. De verleiding om deze keuze te maken was zeer aanwezig, maar het besluit om geen einde aan zijn leven te maken opende een ander pad om op door te gaan. Volgens volledig luchtmobiele mentaliteit besloot Dylan PTSS niet te laten winnen. Hij herinnerde zich zijn militaire medische training, waarbij hij had geleerd hoe sporten helpt bij het aanmaken van geluk hormonen in de hersenen. Hij legde een verband tussen het sporten en zich beter voelen. Hij besloot om hier verder onderzoek naar te doen met zichzelf als levend proefpersoon. Hij probeerde diverse methodes uit en beproefde daarna hoe hij zichzelf voelde en de rest van de dag functioneerde. Dit proces heeft lang geduurd, maar door elke dag de proef op de som te nemen en nieuwe technieken uit te proberen, lukte het hem steeds meer om terug te vechten tegen de PTSS. In plaats van de keuze om een einde aan zijn leven te maken, had de keuze voor het leven hem leren vechten tegen de PTSS. Door dit proces van ‘trial-and-error’ die hij met zichzelf heeft ondergaan, is het hem gelukt om een methode te ontwikkelen die ook jou gaat helpen om van je PTSS af te komen. Bij Dylan is geen enkel symptoom of klacht meer waargenomen van PTSS. Dylan werd een nieuwe man, echtgenoot en vader voor zijn gezin.

samen maken we een persoonlijk plan

Mensen hebben door veel stress vaak lichamelijke klachten en kunnen zich hierdoor beperkt bewegen. Door mijn medische kennis en sportervaring bouwen wij verantwoord op, zodat jij zelfstandig in beweging kan blijven.

Ik ben aangesloten bij

LVSC Beroepsvereniging voor Coaches, Supervisoren en Organisatiebegeleiders

Volg mij op social media:

Zelfpreventie

Denkt u aan zelfmoord? Praat met iemand van 113. Heeft u schulden? Neem contact op met schuldhulpmaatje.